UNO to gra dla 2–10 osób, w której wygrywa osoba, która jako pierwsza pozbędzie się wszystkich kart. W swojej turze dopasowujesz kartę do koloru, numeru albo symbolu na stosie odrzuconych. Gdy zostaje ci jedna karta, musisz powiedzieć „UNO!”.
Jak przygotować grę?
Potasuj talię 108 kart i rozdaj każdemu graczowi po 7 kart. Pozostałe karty połóż zakryte na środku stołu – to stos dobierania. Odkryj pierwszą kartę i umieść ją obok. Powstaje stos kart odrzuconych, na który gracze będą wykładać swoje karty.
Rozgrywkę zwykle zaczyna osoba siedząca po lewej stronie rozdającego. Jeśli pierwsza odkryta karta jest kartą specjalną, sposób rozpoczęcia zależy od używanej instrukcji danej talii. Przy klasycznej rozgrywce możecie po prostu ustalić przed rozpoczęciem, czy karta startowa zostaje na stole, czy jest wymieniana.
Jak wygląda tura gracza?
W swojej turze możesz zagrać jedną kartę pasującą do karty leżącej na wierzchu stosu odrzuconych. Dopasowanie następuje po kolorze, numerze albo symbolu karty specjalnej. Przebieg tury wygląda tak:
- Sprawdź kartę leżącą na wierzchu stosu odrzuconych.
- Wyłóż jedną kartę w tym samym kolorze, z tym samym numerem albo z pasującym symbolem.
- Jeśli nie masz pasującej karty, dobierz jedną kartę ze stosu dobierania.
- Jeśli dobrana karta pasuje, możesz od razu ją zagrać, ale nie musisz tego robić.
- Po zagraniu karty specjalnej wykonaj jej działanie, a następnie przekaż kolejkę dalej.
W oficjalnych zasadach w jednej turze zagrywa się tylko jedną kartę. Nie można więc wykładać kilku kart tego samego numeru ani kilku kart „+2” naraz, chyba że wszyscy wcześniej zgodzili się na taki wariant.
Gdy po zagraniu karty zostaje ci jedna karta na ręce, natychmiast powiedz „UNO!”. Jeśli zapomnisz, a inny gracz zauważy to, zanim kolejna osoba rozpocznie swoją turę, dobierasz 2 karty. To właśnie moment krzyknięcia „UNO!” najczęściej powoduje nieporozumienia, dlatego najlepiej ustalić przed grą, kiedy dokładnie pozostali gracze mogą zgłaszać pomyłkę.
Co robią karty specjalne?
Karty akcji zmieniają kolejność lub przebieg rozgrywki. Ich funkcje są następujące:
- Stop – następny gracz traci swoją turę.
- +2 – następny gracz dobiera 2 karty i traci kolejkę.
- Zmiana kierunku – odwraca kierunek gry.
- Zmiana koloru – osoba zagrywająca wybiera kolor, który będzie obowiązywał dalej.
- +4 i zmiana koloru – następny gracz dobiera 4 karty i traci turę, a zagrywający wybiera nowy kolor.
Karta „+4” ma w oficjalnych zasadach dodatkowe ograniczenie: można ją zagrać wtedy, gdy nie masz na ręce karty w aktualnym kolorze. Jeśli przy stole korzystacie z innej wersji reguł, ustalcie to przed rozpoczęciem.
Jak liczyć punkty w UNO?
Runda kończy się, gdy jeden z graczy zagra ostatnią kartę. W standardowym systemie zwycięzca rundy otrzymuje punkty za karty, które pozostały na rękach pozostałych osób:
| Typ karty | Wartość punktowa |
|---|---|
| Karty numeryczne 0–9 | Wartość widoczna na karcie |
| Stop, +2, Zmiana kierunku | 20 punktów |
| Zmiana koloru, +4 | 50 punktów |
Gra może kończyć się po jednej rundzie, ale w klasycznym wariancie rozgrywka trwa do momentu, gdy ktoś zdobędzie 500 punktów. Przed rozpoczęciem możecie też ustalić krótszy próg albo grać bez liczenia punktów.
Zasady domowe – co trzeba ustalić?
Wiele osób gra według własnych wariantów, ale nie są one częścią podstawowych zasad UNO. Przed rozdaniem kart uzgodnijcie między innymi:
- Kumulowanie kart +2 i +4 – kolejny gracz może dokładać kartę karną, a następna osoba dobiera sumę wszystkich kar.
- Wykładanie kilku kart naraz – gracz może położyć kilka kart o tym samym numerze albo inne wcześniej ustalone zestawy.
- Gra bez punktacji – wygrywa osoba, która jako pierwsza pozbędzie się kart.
- Własne działanie pustych kart – jeśli talia je zawiera, gracze mogą zapisać na nich dodatkowe reguły.
Najprostszy start to gra według zasad oficjalnych, czyli jedna karta na turę, dobieranie pojedynczej karty i obowiązkowe „UNO!” przy pozostaniu z jedną kartą.
