Solitaire – zasady gry i jak wygrać?

Solitaire to nie jedna gra, lecz rodzina pasjansów. Najczęściej nazwa oznacza klasycznego Klondike, ale popularne są także Spider i Pyramid. Różnią się układem kart, sposobem wykonywania ruchów oraz warunkiem zwycięstwa.

Solitaire – którą wersję wybrać?

Klondike – zasady klasycznego pasjansa

Klondike to wersja, którą wiele osób ma na myśli, mówiąc po prostu „solitaire” lub „pasjans”. Gra wymaga jednej talii 52 kart. Celem jest przeniesienie wszystkich kart na cztery stosy bazowe, nazywane też fundamentami. Każdy stos odpowiada jednemu kolorowi i powstaje od asa do króla.

Przygotowanie gry

Główne pole gry to tableau, czyli siedem kolumn kart. W pierwszej kolumnie znajduje się jedna karta, w drugiej dwie, a w kolejnych liczba kart rośnie aż do siedmiu. W każdej kolumnie tylko ostatnia karta jest odkryta, pozostałe pozostają zakryte.

Reszta talii tworzy stos dobierania, zwany stockpile. Obok niego odkłada się karty, których nie można w danym momencie wykorzystać. Nad tableau znajdują się cztery fundamenty przeznaczone dla kart poszczególnych kolorów.

Rozgrywkę przygotujesz w następującej kolejności:

1. Rozłóż siedem kolumn tableau, zwiększając liczbę kart w każdej kolejnej kolumnie.
2. Odkryj ostatnią kartę w każdej kolumnie.
3. Pozostałe karty odłóż jako stos dobierania.
4. Wyznacz miejsce na cztery fundamenty i stos kart odrzuconych.

Zasady przenoszenia kart

Na tableau układa się karty malejąco, od wyższej do niższej wartości, naprzemiennie kolorami. Przykładowo czarną damę można położyć na czerwonym królu, a czerwonego waleta na czarnej damie. Możesz przenosić pojedynczą odkrytą kartę albo całą poprawnie ułożoną sekwencję.

Po zabraniu odkrytej karty z kolumny odsłaniasz kartę znajdującą się pod nią. Na puste miejsce można położyć wyłącznie króla albo sekwencję rozpoczynającą się od króla.

Asy i kolejne karty tego samego koloru przenosi się na fundamenty w kolejności rosnącej: as, dwójka, trójka i tak dalej aż do króla. Zwyciężasz, gdy wszystkie 52 karty znajdą się na czterech fundamentach. W zależności od wersji gry karty dobiera się pojedynczo albo po trzy, co wpływa na trudność rozdania.

Spider Solitaire – jak grać?

Spider wykorzystuje dwie talie, czyli łącznie 104 karty. W klasycznej wersji na stole znajduje się dziesięć kolumn, a celem jest usunięcie wszystkich kart poprzez tworzenie pełnych sekwencji od króla do asa.

Poziom trudności zależy od liczby używanych kolorów:

• Jeden kolor – najłatwiejszy wariant, dobry na początek.
• Dwa kolory – wymaga rozdzielania sekwencji według koloru.
• Cztery kolory – najbardziej wymagająca wersja, w której każdy ruch może ograniczyć kolejne możliwości.

Przygotowanie i przebieg rozgrywki

Karty rozkłada się w dziesięciu kolumnach. Część kart jest odkryta, a pozostałe zakryte. Niewykorzystane karty tworzą stos dobierania, z którego dokłada się po jednej karcie do każdej kolumny, gdy nie ma już korzystnego ruchu.

Rozgrywkę prowadzi się według tych kroków:

1. Układaj karty w kolumnach malejąco, na przykład damę na królu, waleta na damie i dziesiątkę na walecie.
2. Przenoś pojedyncze karty lub sekwencje, jeśli zachowują malejącą kolejność.
3. Przenoś jako całość tylko sekwencję złożoną z kart tego samego koloru.
4. Po ułożeniu pełnego ciągu od króla do asa usuń go ze stołu.
5. Dobierz karty ze stosu, gdy nie możesz wykonać dalszego ruchu.

W wariancie jedno- i dwukolorowym możesz tworzyć tymczasowe mieszane układy, ale nie przeniesiesz ich jako jednej sekwencji. Przenoszenie całego zestawu jest możliwe dopiero wtedy, gdy kolejne karty należą do tego samego koloru. W wersji czterokolorowej mieszanie kart w kolumnach często utrudnia późniejsze porządkowanie.

Wygrywasz po usunięciu ośmiu pełnych sekwencji. Spider nie wykorzystuje fundamentów w taki sposób jak Klondike. Gotowy ciąg trafia poza obszar roboczy, a miejsce w kolumnie zostaje zwolnione.

Pyramid Solitaire – zasada sumy 13

Pyramid różni się od Klondike i Spider przede wszystkim tym, że nie budujesz długich stosów. Rozkładasz 28 kart w siedmiu rzędach, tak aby powstał układ o szerokości rosnącej od jednej do siedmiu kart. Pozostałe karty tworzą stos rezerwowy.

Usuwasz wyłącznie odkryte karty, które można połączyć w pary o łącznej wartości 13. Król ma wartość 13, dlatego można zdjąć go samodzielnie. Pozostałe pary wyglądają następująco:

• As i dama – 1 + 12.
• Dwójka i walet – 2 + 11.
• Trójka i dziesiątka – 3 + 10.
• Czwórka i dziewiątka oraz piątka i ósemka – odpowiednio 4 + 9 i 5 + 8.
• Szóstka i siódemka – 6 + 7.

Możesz zdejmować tylko karty, które nie są przykryte przez inne elementy piramidy. Gdy zabraknie dostępnych par, dobierasz karty ze stosu rezerwowego. Dokładne zasady jego wykorzystania zależą od wersji, na przykład niektóre gry pozwalają przejść przez niego tylko raz.

Celem jest usunięcie wszystkich kart z piramidy. Jeśli po wykorzystaniu dostępnych kart rezerwowych nie ma już ruchu prowadzącego do rozebrania układu, rozdanie kończy się przegraną.

Jak zwiększyć szanse na wygraną?

W każdej odmianie opłaca się planować kilka ruchów naprzód, zamiast wybierać pierwszą dostępną możliwość. Pomocne są następujące zasady:

• Nie przenoś kart na fundament w Klondike bez sprawdzenia, czy nie przydadzą się jeszcze na tableau.
• Najpierw odkrywaj zakryte karty, zwłaszcza w dłuższych kolumnach.
• Wykorzystuj puste kolumny w Klondike do przenoszenia króli i uwalniania kolejnych kart.
• W Spider buduj sekwencje jednego koloru, nawet jeśli chwilowo oznacza to mniej dostępnych ruchów.
• W Pyramid usuwaj pary, które odsłaniają kilka kolejnych kart, a nie tylko te łatwo dostępne.
• Nie dokładaj kart ze stosu, jeśli nadal możesz wykonać korzystny ruch na stole.

Najważniejsza różnica jest prosta: Klondike polega na budowaniu fundamentów, Spider na czyszczeniu kolumn, a Pyramid na łączeniu kart w pary o sumie 13.

Na początek wybierz Klondike, jeśli chcesz poznać klasyczne zasady. Spider będzie lepszy, gdy interesuje Cię planowanie sekwencji, a Pyramid sprawdzi się przy krótszych partiach opartych na szybkim liczeniu i odsłanianiu kart.