Gry jak Gothic najłatwiej znaleźć, określając, za czym tęsknisz najbardziej: surowym klimatem, trudnym początkiem, frakcjami czy swobodą eksploracji. Najbliżej ducha oryginału są produkcje Piranha Bytes, przede wszystkim Risen i Elex, ale równie interesujące tropy prowadzą do Kingdom Come: Deliverance, Outward oraz Fallout: New Vegas. Osobną kategorię stanowią Kroniki Myrtany: Archolos, czyli fanowska modyfikacja będąca dla wielu graczy najbardziej przekonującym „nowym Gothikiem”.
Co sprawia, że gra przypomina Gothic?
Gothic nie opiera się na jednej wyjątkowej mechanice. Jego siła wynika z połączenia kilku elementów. Gracz zaczyna jako ktoś słaby i niemal bez znaczenia, a pozycję w świecie buduje stopniowo – przez trening, zdobywanie wyposażenia, wykonywanie zadań i wybór frakcji. Nawet zwykła wyprawa poza bezpieczny obszar może zakończyć się śmiercią.
Charakterystyczna „drewniana” mechanika, czyli mało płynne animacje i wymagające sterowanie, nie jest dziś zaletą samą w sobie. Fani doceniają raczej to, co się za nią kryje: poczucie ciężaru walki, konieczność poznawania świata oraz satysfakcję z pokonania przeciwnika, który wcześniej był poza zasięgiem.
Gry w stylu Gothic zwykle łączy kilka filarów:
- Progresja od zera do bohatera – na początku brakuje ci siły, pieniędzy i dobrego wyposażenia, a rozwój wymaga konkretnych decyzji.
- Nauczyciele i specjalizacja – umiejętności często zdobywa się u określonych postaci, a nie tylko przez automatyczne rozdawanie punktów.
- Żyjący świat z frakcjami – grupy mają własne interesy, a dołączenie do jednej z nich może zamknąć inne drogi.
- Wymagająca walka i eksploracja – nie każdy przeciwnik jest przeznaczony do pokonania od razu, dlatego czasem rozsądniej jest się wycofać.
Gry jak Gothic – które tytuły wybrać?
Nie wszystkie poniższe produkcje przypominają Gothica w takim samym stopniu. Risen i Elex mają bezpośrednie DNA Piranha Bytes. Kingdom Come: Deliverance oraz Outward stawiają na trud, immersję i świat, który nie prowadzi gracza za rękę. Fallout: New Vegas i pierwszy Wiedźmin są z kolei dobrym wyborem, jeśli najważniejsze są dla ciebie frakcje, konsekwencje decyzji oraz gęsty klimat.
| Tytuł | Dlaczego przypomina Gothic? | Dla kogo? |
|---|---|---|
| Risen | Frakcje, nauczyciele, eksploracja wyspy i progresja od bezbronnego rozbitka | Dla osób szukających najbliższego DNA twórców Gothica |
| Elex | Surowy świat, rywalizujące frakcje i swoboda wykonywania zadań | Dla graczy, którym nie przeszkadza połączenie fantasy, science fiction i postapo |
| Kingdom Come: Deliverance | Realizm, trudna walka, rozwój umiejętności i wiarygodny świat | Dla fanów immersji bez magii i potworów |
| Outward | Minimalna pomoc, wymagająca walka i elementy survivalu | Dla osób, które chcą samodzielnie odkrywać zasady gry |
| Fallout: New Vegas | Frakcje, konsekwencje wyborów i swobodne rozwiązywanie zadań | Dla graczy, dla których ważniejsza od fantasy jest polityka świata |
| Wiedźmin 1 | Mroczny klimat, trudne zadania i znaczenie decyzji | Dla osób szukających nastroju oraz mocnej warstwy fabularnej |
Risen i Elex – najbliżej DNA Piranha Bytes
Risen jest najbezpieczniejszym wyborem dla fana Gothica. Trafiasz na niewielką wyspę jako rozbitek, a niemal każdy zakątek ma znaczenie. Mapa nie przytłacza rozmiarem, lecz została zagospodarowana w sposób typowy dla Piranha Bytes. W trakcie gry poznajesz frakcje, wybierasz stronę konfliktu, szukasz nauczycieli i stopniowo zyskujesz dostęp do nowych umiejętności.
Największe podobieństwo widać w rytmie rozgrywki. Początek jest nieprzyjazny, przeciwnicy potrafią szybko ukarać za błąd, a rozwój postaci nie sprowadza się do bezmyślnego rozdawania punktów. Risen ma własne niedoskonałości i momentami również bywa „drewniany”, ale właśnie tego charakteru często szukają osoby pytające o gry jak Gothic.
Elex przenosi podobne rozwiązania do świata postapokaliptycznego, w którym obok mieczy występują broń palna, technologia i zdolności o nadnaturalnym charakterze. To mniej jednolita wizja niż w Gothicu, lecz zachowuje ważne cechy twórców: trudny początek, frakcje o wyrazistych interesach, swobodę eksploracji i zadania, które można rozwiązywać na różne sposoby.
Kingdom Come: Deliverance i Outward – realizm oraz trud
Kingdom Come: Deliverance nie oferuje magii ani potworów, a akcję obserwujemy z perspektywy pierwszej osoby. Mimo tych różnic dobrze oddaje poczucie bycia nikim w świecie, który nie został zbudowany wokół gracza. Bohater musi nauczyć się walczyć, rozwijać konkretne umiejętności i zdobywać wyposażenie. Pojedynki wymagają uwagi, a część problemów da się rozwiązać przez rozmowę, skradanie lub przygotowanie zamiast bezpośredniego starcia.
Outward jest jeszcze mniej pobłażliwe. Gra ogranicza podpowiedzi, nie prowadzi za rękę i łączy klasyczne RPG z survivalem. Znaczenie mają zapasy, warunki pogodowe, przygotowanie do wyprawy oraz właściwe wykorzystanie broni. Nie jest to kopia Gothica, ale podobnie nagradza cierpliwość i samodzielne poznawanie świata.
Fallout: New Vegas i Wiedźmin 1 – wybory oraz frakcje
Fallout: New Vegas różni się settingiem, widokiem i systemem walki, jednak pod względem konstrukcji świata ma wiele wspólnego z Gothikiem. Zaczynasz bez znaczącej pozycji, poznajesz konkurujące frakcje i szybko odkrywasz, że pomoc jednej grupie może oznaczać konflikt z inną. Zadania mają kilka rozwiązań, a reputacja wpływa na sposób, w jaki reagują na ciebie mieszkańcy.
Wiedźmin 1 będzie dobrym wyborem dla gracza, który przede wszystkim szuka mrocznego klimatu, lokalnych konfliktów i zadań z niejednoznacznymi konsekwencjami. Geralt nie zaczyna jako nieporadny skazaniec, więc progresja nie przypomina bezpośrednio tej z Gothica. Podobne jest jednak poczucie, że świat składa się z małych, ludzkich historii, a decyzje często nie prowadzą do prostego podziału na dobro i zło.
Kroniki Myrtany: Archolos – pozycja obowiązkowa dla fana Gothica
Kroniki Myrtany: Archolos to rozbudowana modyfikacja do Gothic II: Noc Kruka przygotowana przez polski zespół The Chronicles of Myrtana Team. Do uruchomienia potrzebujesz odpowiedniej wersji gry bazowej, ale sam projekt oferuje doświadczenie znacznie większe niż typowy fanowski dodatek.
Archolos wykorzystuje fundamenty Gothica II, dlatego zachowuje jego sposób budowania świata, rozwijania postaci, prowadzenia dialogów i rozwiązywania zadań. Początek jest trudny, pieniądze mają znaczenie, a zdobycie lepszego wyposażenia wymaga działania. Jednocześnie modyfikacja rozwija te pomysły przez dużą wyspę, liczne zadania, rozbudowane postacie oraz frakcje, które nie są jedynie dekoracją.
Kroniki Myrtany nie próbują tylko naśladować Gothica. Rozwijają jego formułę, dlatego wielu fanów traktuje je jako „Gothica 3, którego nigdy nie dostaliśmy”.
To określenie nie oznacza, że Archolos jest oficjalną częścią serii. Chodzi raczej o skalę i ambicję projektu. Wyspa jest wystarczająco duża, by zachęcać do eksploracji, ale nadal pozostaje czytelna i gęsto wypełniona treścią. Dla wielu graczy właśnie ta równowaga najlepiej oddaje ducha pierwszych odsłon.
Co wybrać, jeśli szukasz konkretnego doświadczenia?
Jeśli zależy ci przede wszystkim na mechanikach Piranha Bytes, wybierz Risen. Gdy chcesz sprawdzić podobny model rozwoju w nietypowym świecie, sięgnij po Elex. Fani realizmu i wymagających pojedynków najwięcej zyskają przy Kingdom Come: Deliverance, a osoby lubiące samodzielne odkrywanie zasad gry powinny sprawdzić Outward.
Jeżeli najważniejsze są dla ciebie frakcje oraz konsekwencje decyzji, dobrym kierunkiem będzie Fallout: New Vegas. Na mroczniejszą, bardziej fabularną przygodę nadaje się Wiedźmin 1. Jeśli natomiast chcesz poczuć Gothica możliwie najpełniej, zacznij od Kronik Myrtany: Archolos.
