R36S najlepiej sprawdza się jako przenośna konsola do gier 8- i 16-bitowych. Tytuły z NES, SNES, Game Boya, GBA, Mega Drive czy automatów działają zwykle płynnie bez konfiguracji. PlayStation 1 również jest mocną stroną urządzenia, natomiast Nintendo 64, PSP i Dreamcast wymagają ustawień, a część gier 3D nie osiąga pełnej płynności.
Co tak naprawdę potrafi R36S?
R36S korzysta z układu Rockchip RK3326 i 1 GB pamięci RAM. Taka konfiguracja wystarcza do bardzo dobrej emulacji starszych konsol, ale ma wyraźne granice przy bardziej wymagających systemach 3D. Dlatego hasła o kilkunastu czy ponad 20 tysiącach gier trzeba traktować ostrożnie. Liczba plików na karcie nie oznacza, że każdy tytuł będzie działał równie dobrze.
Najpewniejszy wybór stanowią gry 2D. Super Mario Bros. 3, Sonic 3 & Knuckles, Super Metroid, Pokémon czy Metal Slug działają w charakterze „włącz i graj”. PlayStation 1 także radzi sobie dobrze z większością popularnych produkcji. Przy N64 i PSP trzeba już testować konkretne gry, zmieniać ustawienia emulatora i pogodzić się z możliwymi spadkami płynności.
Jakie systemy działają najlepiej?
| System | Jakość emulacji | Uwagi |
|---|---|---|
| NES, Game Boy, Game Boy Color | Idealna | Gry działają płynnie bez dodatkowej konfiguracji. |
| SNES, Mega Drive, PC Engine | Idealna | Także bardziej rozbudowane gry 2D zwykle nie sprawiają problemów. |
| Game Boy Advance | Idealna | Dobry wybór do serii Pokémon, Metroid, Castlevania i Advance Wars. |
| Neo-Geo i automaty | Idealna | Metal Slug, King of Fighters i Puzzle Bobble działają bardzo dobrze. |
| PlayStation 1 | Bardzo dobra | Większość klasyków działa z pełną prędkością, choć niektórym grom przydaje się BIOS. |
| Nintendo 64 | Wymaga ustawień | Lżejsze tytuły są grywalne, lecz wymagające gry mogą mieć spadki FPS i problemy z dźwiękiem. |
| PSP | Ograniczona | Najlepiej wybierać lekkie lub dwuwymiarowe produkcje. God of War nie jest dobrym celem dla tej konsoli. |
| Dreamcast | Ograniczona | Wiele gier działa zbyt wolno, nawet po zmianie ustawień. |
W co warto zagrać na R36S?
Najwięcej satysfakcji dają tytuły, które nie wymagają walki z ustawieniami emulatora. Poniższe propozycje należą do bezpiecznych wyborów dla poszczególnych platform:
- NES – Super Mario Bros. 3, Mega Man 2, Castlevania, Kirby’s Adventure, The Legend of Zelda
- SNES – Super Mario World, The Legend of Zelda: A Link to the Past, Donkey Kong Country 2, Super Metroid, Street Fighter II Turbo
- Mega Drive – Sonic 3 & Knuckles, Streets of Rage 2, Gunstar Heroes, Shinobi III, Thunder Force IV
- Game Boy i Game Boy Color – Tetris, Pokémon Red, Blue, Gold i Silver, The Legend of Zelda: Link’s Awakening DX, Wario Land 3
- Game Boy Advance – Metroid: Zero Mission, The Minish Cap, Advance Wars, Castlevania: Aria of Sorrow, Mario Kart: Super Circuit
- Neo-Geo i arcade – Metal Slug, Garou: Mark of the Wolves, The King of Fighters ’98, Samurai Shodown II, Puzzle Bobble
- PlayStation 1 – Castlevania: Symphony of the Night, Tekken 3, Crash Bandicoot 2, Ridge Racer Type 4, Final Fantasy IX
W przypadku PS1 jakość działania może zależeć od konkretnego obrazu gry i konfiguracji. Pliki wieloczęściowe, na przykład .cue i .bin, powinny znajdować się razem. Przy części tytułów BIOS PlayStation poprawia kompatybilność, ale należy korzystać z pliku pozyskanego zgodnie z prawem.
Jak poprawić działanie gier 3D?
R36S uruchamia wybrane gry z Nintendo 64, PSP i Dreamcast, ale nie należy traktować tych systemów jako głównego zastosowania konsoli. Super Mario 64, Mario Kart 64 czy niektóre gry z serii Zelda mogą działać przyzwoicie. Z kolei GoldenEye 007, Cruis’n USA, Perfect Dark albo wymagające produkcje PSP mogą zwalniać i generować zniekształcenia dźwięku.
Za konfigurację odpowiada przede wszystkim ArkOS, system oparty na Linuksie, współpracujący między innymi z RetroArch. W zależności od emulatora możesz zmienić rozdzielczość renderowania, wybrać inny rdzeń, włączyć pomijanie klatek albo dopasować proporcje obrazu. Zmiany należy wprowadzać dla konkretnej gry, ponieważ ustawienie pomagające jednemu tytułowi może pogorszyć działanie innego.
Przy grach 3D najczęściej pomagają następujące działania:
- Obniż rozdzielczość renderowania, gdy obraz lub dźwięk zaczyna się zacinać.
- Przetestuj inny rdzeń emulatora dostępny w ArkOS.
- Włącz frame skip dopiero wtedy, gdy spadki płynności uniemożliwiają grę.
- Wyłącz wymagające shadery i dodatkowe filtry obrazu.
- Wybieraj zoptymalizowane wersje ArkOS, ale tylko po sprawdzeniu zgodności z konkretnym modelem konsoli.
Ostrzeżenie: obniżenie jakości obrazu może poprawić płynność, lecz nie zamieni R36S w konsolę do pełnej emulacji PSP, Dreamcastu czy Nintendo 64. Jeśli tytuł jest zbyt wymagający dla RK3326, żadne ustawienie nie zagwarantuje stabilnego działania.
Jak dbać o kartę microSD i dodawać gry?
Najważniejszą czynnością po zakupie R36S jest wymiana fabrycznej karty microSD. Dołączone nośniki bywają niskiej jakości i mogą ulec uszkodzeniu, co oznacza utratę systemu, ROM-ów oraz zapisów. Zastąp ją kartą renomowanego producenta, na przykład Samsungiem albo Kingstonem, i zachowaj kopię danych ze starego nośnika.
Przed instalacją ArkOS na nowej karcie skopiuj także pliki g351mp-kernel.dtb oraz rk3326-r35s-linux.dtb. R36S występuje z różnymi wariantami ekranów, a właściwe pliki DTB odpowiadają za ich poprawne uruchomienie. Zły zestaw może skończyć się czarnym ekranem. W razie problemów trzeba sprawdzić dokumentację ArkOS lub repozytoria społeczności gromadzące pliki DTB dla poszczególnych paneli.
Po przygotowaniu karty własne gry możesz dodać w kilku krokach:
- Wyłącz konsolę i wyjmij kartę microSD, a następnie podłącz ją do komputera.
- Skopiuj legalnie posiadane pliki gier do folderu właściwego dla systemu, na przykład
/roms/snes,/roms/gbaalbo/roms/psx. - Bezpiecznie wysuń kartę, włóż ją do R36S i uruchom konsolę, aby ArkOS odświeżył listę gier.
Foldery powinny pozostać rozdzielone według platform. Ułatwia to porządek i ogranicza problemy z rozpoznawaniem plików. Kopię zapisów także trzymaj na komputerze, zwłaszcza przed aktualizacją systemu lub zmianą karty.
R36S jest bardzo dobrym wyborem do klasycznych gier 8- i 16-bitowych oraz PlayStation 1. Jeżeli właśnie na tych platformach zależy Ci najbardziej, większość tytułów uruchomisz bez większego wysiłku. N64, PSP i Dreamcast traktuj jako dodatek wymagający konfiguracji, a nie gwarantowaną bibliotekę działającą idealnie.
