Honeycombs to logiczna gra o dopasowywaniu symboli na sześciokątnych płytkach. Można grać rywalizacyjnie, turowo albo wspólnie układać jeden plaster miodu. Gra jest przeznaczona dla 1–8 osób w wieku od 6 lat, a rozgrywka trwa około 15–30 minut.
Honeycombs – podstawowe zasady
W zestawie znajduje się 52 sześciokątne płytki oraz instrukcja. Celem jest dokładanie płytek tak, aby symbole na stykających się bokach pasowały do siebie. Każde poprawne połączenie daje punkt. Im więcej zgodnych symboli ma dokładana płytka, tym wyższy wynik za ruch.
Jak układać płytki?
Płytkę można połączyć z układem jednym lub kilkoma bokami. W wariancie wyścigowym obowiązuje jednak ograniczenie, które zapobiega budowaniu długich łańcuchów. Tylko jedna płytka w całym układzie może mieć pojedyncze połączenie z resztą plastra. Pozostałe powinny łączyć się co najmniej dwoma dopasowanymi symbolami.
Takie pojedyncze połączenia nazywa się potocznie wężykami. Ich ograniczenie sprawia, że gracze muszą tworzyć zwarty plaster, zamiast szybko układać płytki w linię.
Specjalny bonus daje rdzeń. Powstaje wtedy, gdy jedna płytka zostanie otoczona sześcioma innymi płytkami, a wszystkie styki są prawidłowo dopasowane. Za taki układ gracz otrzymuje 5 dodatkowych punktów.
Podczas układania trzeba pilnować następujących zasad:
- Symbole na stykających się bokach muszą do siebie pasować.
- Każde poprawne dopasowanie jest warte 1 punkt, chyba że płytka specjalna zmienia sposób liczenia.
- Rdzeń powstaje dopiero wtedy, gdy centralna płytka ma sześć poprawnych połączeń.
- Zakaz tworzenia wężyków dotyczy przede wszystkim wariantu wyścigowego.
Symbole specjalne
Niektóre płytki mają dodatkowe oznaczenia. Ich działanie zależy od wariantu, ale podstawowe znaczenie symboli jest następujące:
| Symbol | Nazwa | Działanie |
|---|---|---|
| Pszczoła | Joker | Wybrany symbol pszczoły może pasować do dowolnego symbolu na sąsiedniej płytce. |
| x2 | Podwojenie | Punkty zdobyte za ruch z tą płytką są liczone podwójnie. |
| Strzałka | Dodatkowy ruch | Po wykonaniu podstawowego ruchu gracz może od razu dołożyć jeszcze jedną płytkę. |
| Złodziej | Rabuś | Gracz może przechwycić ruch przeciwnika, kładąc płytkę w miejscu, które przeciwnik chciał zająć. |
Warianty gry Honeycombs
Wariant A – wyścig
To najszybszy i najbardziej rywalizacyjny tryb. Każdy gracz otrzymuje własną pulę płytek i układa przed sobą osobny plaster.
- Podziel wszystkie płytki po równo między graczy.
- Na sygnał startu każdy zaczyna samodzielnie budować swój plaster.
- Gracz, który jako pierwszy wykorzysta swoje płytki, woła „Pasieka”.
- Wszyscy przerywają układanie, a poprawność połączeń zostaje sprawdzona.
- Policz punkty za dopasowane symbole, rdzenie i ewentualne symbole specjalne.
- Rozegraj trzy rundy. Zwycięża osoba z najwyższą sumą punktów.
Jeśli w układzie znajdzie się błędne dopasowanie, niepoprawną płytkę usuwa się i nie przyznaje za nią punktów. W tym wariancie sprawdź też, czy gracz nie utworzył więcej niż jednego pojedynczego połączenia.
Wariant B – wspólny plaster i tury
W tym trybie wszyscy gracze budują jeden wspólny plaster, ale punkty zdobywają indywidualnie. Jest spokojniejszy od wyścigu i pozwala planować ruchy z uwzględnieniem płytek trzymanych w ręce.
- Połóż jedną płytkę na środku stołu.
- Każdy gracz dobiera trzy płytki.
- W swojej turze dołóż jedną płytkę do wspólnego plastra, dopasowując symbole.
- Policz punkty za wszystkie poprawne połączenia oraz ewentualny rdzeń.
- Dobierz płytkę, aby ponownie mieć trzy płytki przed sobą.
- Kontynuujcie grę do wykorzystania wszystkich płytek albo do ustalonego wcześniej końca.
Wariant kończy się zwycięstwem gracza z największą liczbą punktów. Można skrócić rozgrywkę, wyjmując wcześniej część płytek z woreczka.
Wariant C – wspólne puzzle
To tryb kooperacyjny, bez rywalizacji. Wszyscy gracze wspólnie układają jeden plaster z dostępnych płytek. Mogą konsultować ruchy, a także zmieniać położenie wcześniej ułożonych elementów, jeśli poprawi to dopasowanie.
- Rozłóż płytki symbolami do góry.
- Wspólnie wybierajcie i dokładajcie płytki, tworząc jeden plaster.
- W razie potrzeby przesuwajcie wcześniej ułożone elementy.
- Zakończcie grę po wykorzystaniu wszystkich płytek lub wtedy, gdy dalsze dopasowania nie są możliwe.
- Opcjonalnie policzcie liczbę dopasowanych symboli i przyznajcie bonus za rdzeń.
Wariant A najlepiej sprawdza się przy dynamicznej rywalizacji, wariant B łączy planowanie z interakcją, a wariant C jest dobrym wyborem dla młodszych graczy i osób, które wolą wspólne układanie niż porównywanie wyników.
